Praktijk voor Remedial Teaching

Jouw kind is beter in rekenen en/of spelling,
reken maar!


Je hebt een schat van een kind. Thuis gaat het prima. Gevoelsmatig weet je dat je kind best of zelfs goed kan leren. Maar op school… Het komt er niet uit. De resultaten van met name de Cito toets blijven zwak tot matig. Er wordt gewoon niet de begeleiding gegeven die je kind nodig heeft. Er wordt aangegeven dat de werkhouding, concentratie en werkverzorging van je kind maar matig zijn. Zo ken jij jouw kind niet, zo heb je hem niet opgevoed. Je kind verdient beter, kan beter. Je voelt de onmacht razen door je lijf, je ziet dat je kind teleurgesteld gaat raken in zichzelf. Dat mag niet gebeuren, dat is niet terecht!

Herken je dit?

  • Je kind zit in groep 7 en het wordt tijd om je op scholen te gaan oriënteren. Voor je gevoel ging je kind wel redelijk goed mee op school. Maar na een gesprek met de leerkracht blijkt dat zelfs VMBO-T te hoog gegrepen is. En daar schrik je van… Jij weet als geen ander dat met een beetje extra inspanning er vaak veel meer mogelijk is dan je op het eerste gezicht zou zeggen. Voor je kind is het fijn als hij later met een goede opleiding aan het werk kan. Je salaris later is de basis voor het gemak waarmee je door het leven gaat.
  • Als je heel eerlijk bent, maak je je ook zorgen over de sfeer op die nieuwe school. Er is nu eenmaal een groot verschil in hoe kinderen met elkaar omgaan en dat hangt toch ook samen met het opleidingsniveau, zeker op deze leeftijd. Wat gaat hij leren van de vrienden die hij straks maakt? Die zijn belangrijk voor zijn ontwikkeling. Jij vindt het belangrijk dat kinderen leren om eigen verantwoordelijkheid te nemen, over dingen na te denken en verder te kijken dan hun neus lang is. Dat ze het perspectief van de ander leren meenemen. Natuurlijk is een school met veel diversiteit daar ook heel goed voor, maar vindt je kind dan wel gelijkgestemden op die school? Of wordt het een eenling? Of gaat hij de standaard van andere kinderen overnemen en krijg jij daardoor een puber in huis met heel andere waarden dan jij hem wilt meegeven?
  • Voordat je kind naar de kleuterschool ging, vond je je kind al bijdehand. Hij kon zelf goede oplossingen bedenken, hij was ontdekkend, niet bang voor nieuwe, onbekende zaken. Daar begon hij aan en had het geduld om verschillende manieren te proberen. Als jij of iemand anders het aan hem voordeed, deed hij het al snel na. Dat zie je nu thuis nog steeds als hij jou of iemand anders helpt met een klus. Of als hij lekker in zijn element met zijn eigen ding bezig is. Dan denk je, ja, maar als hij dit kan, dan kan hij toch leren? Zou je om te leren lezen, schrijven en rekenen iets heel anders nodig hebben dan? Leren is toch leren? De twijfel knaagt aan je, zie je je kind nu verkeerd of…?
  • Je weet natuurlijk wanneer je kind met huiswerk thuiskomt. Je probeert steeds in te schatten wanneer het moment geschikt is om erover te beginnen. Maar wanneer je er ook over begint, het wordt altijd ruzie. De gezelligheid verdwijnt uit huis, hij vind je een zeikmoeder omdat je altijd alleen maar over z’n huiswerk zeurt. Je baalt er zelf ook van dat je alleen nog maar aan dat schoolwerk denkt. Toch vraag je er weer naar, want je wilt hem juist zo graag helpen! Om te laten zien wie hij is en wat hij kan. Zodat er niet nú al deuren dichtgaan, zodat hij straks een opleiding en een toekomst kan kiezen waarin hij gelukkig is en goed voor zichzelf kan zorgen.
  • Met de leerkracht(en) heb je al meerdere keren gesproken. Een oplossing brengt dat niet. Je wordt niet begrepen. Zij zien jouw kind niet zoals het werkelijk is, zijn tevreden met zijn resultaten en stellen extra handelen uit. Het lukt je maar niet om ze te overtuigen van de capaciteiten van je kind; je kunt niet bewijzen dat het klopt wat jij voelt.
  • Je hebt geprobeerd thuis met je kind huiswerk en extra oefeningen te maken. Maar jij hebt het zelf anders geleerd dan ze het op school doen, en hij luistert écht niet naar een andere manier dan hij van de juf of de meneer leert. Uiteindelijk ben je allebei zo gefrustreerd dat je het op moet geven, terwijl opgeven helemaal niet in je aard ligt.

Hoe nu verder?

Blijf je nog rondlopen met deze zorgen? Welke gevolgen heeft dat op de lange termijn voor de dromen en het geluk van jou en je kind? Een slecht zelfbeeld? Een mindere schoolopleiding dan waar hij toe in staat is? Een toekomstperspectief dat er niet zo uitziet als je voor hem wenst?

Wil je echt dat je kind kan laten zien hoe knap hij is? Dat hij kan worden wat hij wil? En wil jij dat voor hem mogelijk maken? Dan is het NU tijd om actie te ondernemen!

referenties

5/5
Scroll naar top

Cookies, je weet wel, van die onzichtbare dingen die je niet kan eten! Maar ze zijn er wel in verschillende smaken. Deze site gebruikt ze ook. Dit om je nog beter van dienst te zijn. Ga je voor een optimaal werkende website accepteer dan het gebruik van onze cookies. Veel leesplezier!